Święta pełne uważności i życzliwości 

Dla jednych podniosła atmosfera Świąt Bożego Narodzenia może być czasem spowolnienia i refleksji, dla drugich może być nagłym przyspieszeniem tempa, chaosem i wyzwaniem sensorycznym.  

Dlatego warto zadać sobie ważne pytanie: jak przygotować święta, które są naprawdę dla wszystkich? 

Bo święta nie muszą być idealne. Mogą być ludzkie. I takie właśnie są najlepsze. 

Kiedy tempo świąt jest zbyt szybkie 

Osoby autystyczne i ADHD-owe często funkcjonują w środowisku, które już na co dzień jest dla nich intensywne. W święta te doświadczenia potrafią się spotęgować poprzez większą liczbę osób oraz większą ilość dźwięków. Dla wielu neuroatypowych osób stanowi to ogromne przeciążenie. 

Dlatego tak pomocne jest jasne sygnalizowanie planu: kto przychodzi, kiedy będzie posiłek, gdzie można odpocząć. Przewidywalność nie odbiera spontaniczności, daje poczucie bezpieczeństwa co przekłada się na poczucie komfortu. 

Święta, w których bodźców jest za dużo 

Głośne rozmowy, migające światła, intensywne zapachy, tłum. Święta bywają sensorycznie wymagające, dla niektórych wręcz przytłaczające. Uważność na tę perspektywę jest formą troski.  Co może pomóc? 

Te drobne gesty mogą decydować o tym, czy ktoś przeżyje święta w napięciu, czy w spokoju. 

Kiedy emocje wyglądają inaczej 

Zmęczenie może wyglądać jak wycofanie. 

Przeciążenie, jak rozdrażnienie.

Regulacja, jak potrzeba ruchu. 

Milczenie, jak czas na przetworzenie bodźców. 

Święta nie są egzaminem 

Osoby z dysleksją, dysgrafią czy dyskalkulią nierzadko przez całe życie słyszą: „uważaj”, „popraw to”, „ładniej napisz”, „przelicz to jeszcze raz”. 

W święta takie oczekiwania mogą powracać w niewinnych zadaniach: pisaniu kartek, czytaniu życzeń, liczeniu porcji, przygotowaniu zakupów. 

Święta nie są testem kompetencji. Są spotkaniem. 

Najbardziej wspierające jest odpuszczenie perfekcji i zaoferowanie zadań, które nie wywołują napięcia, lecz pozwalają na swobodne uczestnictwo. 

Wielu neuroatypowych dorosłych i dzieci przez lata uczy się maskowania: ukrywania zmęczenia, kontroli reakcji, dopasowania do otoczenia. Właśnie dlatego tak ważne jest, aby w tym intensywnym czasie dać sobie i bliskim prawo do bycia sobą.