Późna diagnoza ADHD. Dlaczego niektóre osoby otrzymują ją dopiero w dorosłości?

ADHD może pozostawać nierozpoznane przez wiele lat. Niektóre osoby dowiadują się o nim dopiero w dorosłości. Czasem zaczynają szukać odpowiedzi, gdy zmienia się ich codzienność, pojawiają się nowe obowiązki albo dotychczasowe sposoby radzenia sobie przestają wystarczać.

Objawy ADHD pojawiają się już w dzieciństwie, choć nie zawsze zostają wtedy rozpoznane. Nie każda osoba z ADHD jest nadruchliwa. U części osób bardziej widoczne są trudności z koncentracją, organizacją, pamiętaniem o obowiązkach czy planowaniem.

Takie doświadczenia mogą przez lata pozostawać niezauważone.

Dlaczego ADHD mogło pozostać niezauważone?

Przez wiele lat ADHD kojarzono przede wszystkim z nadruchliwością. Osoby, u których dominowały objawy nieuwagi, mogły nie otrzymać odpowiedniego rozpoznania. Dotyczy to między innymi części dziewczynek i kobiet. Niektóre z nich przez lata wypracowują sposoby ukrywania objawów ADHD lub dostosowywania się do oczekiwań otoczenia. Z zewnątrz ich codzienność może wyglądać na dobrze uporządkowaną, choć wymaga to od nich dużego wysiłku.

Dorosłość przynosi nowe obowiązki

Szkoła, studia, praca, prowadzenie domu czy opieka nad bliskimi wymagają różnych umiejętności. W dorosłości często trzeba samodzielnie planować dzień, pamiętać o terminach, organizować wiele zadań i podejmować decyzje. Wraz ze zmianą obowiązków mogą pojawić się sytuacje, w których dotychczasowe strategie przestają wystarczać. Osoba, która wcześniej korzystała ze wsparcia rodziny lub jasno określonego planu dnia, może potrzebować nowych rozwiązań.

Dziś mamy większy dostęp do wiedzy o ADHD u dorosłych. Coraz częściej mówi się także o tym, jak ADHD może wyglądać u kobiet i osób, u których dominuje nieuwaga. Dzięki temu część osób zaczyna lepiej rozumieć własne doświadczenia i szuka odpowiedzi.

Co może dać diagnoza w dorosłości?

Dla wielu osób diagnoza ADHD w dorosłości jest ważnym momentem poznawania siebie. Może pomóc lepiej zrozumieć wcześniejsze doświadczenia, własne potrzeby i sposoby działania.

Może również ułatwić:

Diagnoza nie zmienia tego, kim jest dana osoba. Może jednak dostarczyć jej wiedzy potrzebnej do podejmowania świadomych decyzji.

Jak wygląda droga do diagnozy?

Rozpoznanie ADHD wymaga specjalistycznej oceny. Podczas procesu diagnostycznego ważne są między innymi informacje o obecnych objawach, doświadczeniach z dzieciństwa i ich wpływie na codzienne życie.

Specjalista bierze też pod uwagę inne możliwe przyczyny zgłaszanych trudności. Nie istnieje jeden test, który samodzielnie potwierdza ADHD. Dlatego diagnoza jest procesem, w którym ważne jest poznanie historii i doświadczeń konkretnej osoby.

Diagnoza w dorosłości

Nie każda osoba z ADHD otrzymuje diagnozę w dzieciństwie. Dla części osób odpowiedzi przychodzą dopiero po wielu latach. Mogą pomóc inaczej spojrzeć na wcześniejsze doświadczenia i lepiej zrozumieć własną codzienność.

Ważne jest jednak nie tylko samo rozpoznanie, ale również to, co możemy zrobić dzięki nowej wiedzy. Niezależnie od wieku warto poznawać swoje potrzeby, mocne strony i sposoby działania, które nam służą.